damır
/damɯr/
disgrace, shame — Mostly used in the dative, as in damırğa qalırğa "be disgraced" and damırğa qoyarğa "disgrace someone"; also elge damır eterge "disgrace someone before everyone".
- başıbız damırğa qaldı — we were disgraced
- men damırğa qaldım — I was disgraced
- ol damırğa qalır — he will be disgraced
- anı damırğa qoyma — do not disgrace him
- elge damır eterge — to disgrace someone before everyone
Expressions
- başı damırğa qalırğa — be disgraced