qıçırıqçı

/qɯtʃɯrɯqtʃɯ/ · plural qıçırıqçıla

1. (adj.) given to shouting, noisy in speech

qıçırıqçı sabiy — a noisy child
qıçırıqçı adam — a loud-voiced person

2. (n.) shouter, a person who habitually shouts, one given to raising the voice

ol ullu qıçırıqçıdı — he is a great shouter
qıçırıqçını awazı — the voice of the shouter

As an adjective

Saying it about someone

Saying it about someone — qıçırıqçı
Degree	menI	senyou	olhe/she/it	bizwe	sizyou all	alathey
base formam/is/are given to shouting	menqıçırıqçıma	senqıçırıqçısa	olqıçırıqçıdı	bizqıçırıqçıbız	sizqıçırıqçısız	alaqıçırıqçıdıla

To compare two things, put the loser in the from-form: ol menden qıçırıqçıdı — "compared to me, he is given to shouting."

As a noun

Cases and owners

Singular

Singular — cases of qıçırıqçı, plain and with an owner
Case	—plain	menimy	seniyour	anıhis / her	bizniour	sizniyou all's	alanıtheir
Nominativethe shouter	—qıçırıqçı	meniqıçırıqçım	seniqıçırıqçıng	anıqıçırıqçısı	bizniqıçırıqçıbız	sizniqıçırıqçığız	alanıqıçırıqçıları
Genitivethe shouter's	—qıçırıqçını	meniqıçırıqçımı	seniqıçırıqçıngı	anıqıçırıqçısını	bizniqıçırıqçıbıznı	sizniqıçırıqçığıznı	alanıqıçırıqçılarını
Accusativethe shouter (as the object)	—qıçırıqçını	meniqıçırıqçımı	seniqıçırıqçıngı	anıqıçırıqçısın	bizniqıçırıqçıbıznı	sizniqıçırıqçığıznı	alanıqıçırıqçıların
Dativeto the shouter	—qıçırıqçığa	meniqıçırıqçıma	seniqıçırıqçınga	anıqıçırıqçısına	bizniqıçırıqçıbızğa	sizniqıçırıqçığızğa	alanıqıçırıqçılarına
Locativeat / in the shouter	—qıçırıqçıda	meniqıçırıqçımda	seniqıçırıqçıngda	anıqıçırıqçısında	bizniqıçırıqçıbızda	sizniqıçırıqçığızda	alanıqıçırıqçılarında
Ablativefrom the shouter	—qıçırıqçıdan	meniqıçırıqçımdan	seniqıçırıqçıngdan	anıqıçırıqçısından	bizniqıçırıqçıbızdan	sizniqıçırıqçığızdan	alanıqıçırıqçılarından

Plural

Plural — cases of qıçırıqçı, plain and with an owner
Case	—plain	menimy	seniyour	anıhis / her	bizniour	sizniyou all's	alanıtheir
Nominativethe shouters	—qıçırıqçıla	meniqıçırıqçılarım	seniqıçırıqçılarıng	anıqıçırıqçıları	bizniqıçırıqçılarıbız	sizniqıçırıqçılarığız	alanıqıçırıqçıları
Genitivethe shouters'	—qıçırıqçılanı	meniqıçırıqçılarımı	seniqıçırıqçılarıngı	anıqıçırıqçılarını	bizniqıçırıqçılarıbıznı	sizniqıçırıqçılarığıznı	alanıqıçırıqçılarını
Accusativethe shouters (as the object)	—qıçırıqçılanı	meniqıçırıqçılarımı	seniqıçırıqçılarıngı	anıqıçırıqçıların	bizniqıçırıqçılarıbıznı	sizniqıçırıqçılarığıznı	alanıqıçırıqçıların
Dativeto the shouters	—qıçırıqçılağa	meniqıçırıqçılarıma	seniqıçırıqçılarınga	anıqıçırıqçılarına	bizniqıçırıqçılarıbızğa	sizniqıçırıqçılarığızğa	alanıqıçırıqçılarına
Locativeat / in the shouters	—qıçırıqçılada	meniqıçırıqçılarımda	seniqıçırıqçılarıngda	anıqıçırıqçılarında	bizniqıçırıqçılarıbızda	sizniqıçırıqçılarığızda	alanıqıçırıqçılarında
Ablativefrom the shouters	—qıçırıqçıladan	meniqıçırıqçılarımdan	seniqıçırıqçılarıngdan	anıqıçırıqçılarından	bizniqıçırıqçılarıbızdan	sizniqıçırıqçılarığızdan	alanıqıçırıqçılarından

The overlap in the last rows is real, not a mistake: qıçırıqçıları can mean "his / her shouters", "their shouter", or "their shouters" — context decides.

The endings are the same ones the pronouns wear — that page explains when each case is used.