amalsızlıq

/amalsɯzlɯq/

1. (n.) helplessness, the condition of being unable to do anything

amalsızlıqdan jilyarğa — to weep out of helplessness
adamnı amalsızlığı — a person's helplessness
amalsızlıqğa tüşerge — to fall into helplessness

2. (n.) obligation, the state of being compelled to act

amalsızlıqdan aytama — I say it because I am compelled to
amalsızlıqdan eterge — to do it under compulsion

3. (n.) the straitened condition of a situation

bolumnu amalsızlığı — the straitened condition of the situation
işni amalsızlığı — the straitened condition of the business

Cases and owners

Singular — cases of amalsızlıq, plain and with an owner
Case	—plain	menimy	seniyour	anıhis / her	bizniour	sizniyou all's	alanıtheir
Nominativethe helplessness	—amalsızlıq	meniamalsızlığım	seniamalsızlığıng	anıamalsızlığı	bizniamalsızlığıbız	sizniamalsızlığığız	alanıamalsızlıqları
Genitivethe helplessness'	—amalsızlıqnı	meniamalsızlığımı	seniamalsızlığıngı	anıamalsızlığını	bizniamalsızlığıbıznı	sizniamalsızlığığıznı	alanıamalsızlıqlarını
Accusativethe helplessness (as the object)	—amalsızlıqnı	meniamalsızlığımı	seniamalsızlığıngı	anıamalsızlığın	bizniamalsızlığıbıznı	sizniamalsızlığığıznı	alanıamalsızlıqların
Dativeto the helplessness	—amalsızlıqğa	meniamalsızlığıma	seniamalsızlığınga	anıamalsızlığına	bizniamalsızlığıbızğa	sizniamalsızlığığızğa	alanıamalsızlıqlarına
Locativeat / in the helplessness	—amalsızlıqda	meniamalsızlığımda	seniamalsızlığıngda	anıamalsızlığında	bizniamalsızlığıbızda	sizniamalsızlığığızda	alanıamalsızlıqlarında
Ablativefrom the helplessness	—amalsızlıqdan	meniamalsızlığımdan	seniamalsızlığıngdan	anıamalsızlığından	bizniamalsızlığıbızdan	sizniamalsızlığığızdan	alanıamalsızlıqlarından

There is no plural of this word. The ending would attach like any other — it is the word, not the grammar, that refuses: this is not something Karachay counts.

The endings are the same ones the pronouns wear — that page explains when each case is used.