öt

/øt/

1. (n.) bile, gall (anat. )

öt orun — the gall bladder
öt qab — the gall bladder
öt açı zatdı — bile is a bitter thing

2. (n.) courage, boldness, nerve, resolve (fig. )

ötü bolğan adam — a man of courage
ötü köküreginde bolğan adam — a resolute man
ötü tabanında bolğan adam — a faint-hearted man
ötüne jetdi — he lost his temper

Cases and owners

Singular — cases of öt, plain and with an owner
Case	—plain	menimy	seniyour	anıhis / her	bizniour	sizniyou all's	alanıtheir
Nominativethe bile	—öt	meniötüm	seniötüng	anıötü	bizniötübüz	sizniötügüz	alanıötleri
Genitivethe bile's	—ötnü	meniötümü	seniötüngü	anıötünü	bizniötübüznü	sizniötügüznü	alanıötlerini
Accusativethe bile (as the object)	—ötnü	meniötümü	seniötüngü	anıötün	bizniötübüznü	sizniötügüznü	alanıötlerin
Dativeto the bile	—ötge	meniötüme	seniötünge	anıötüne	bizniötübüzge	sizniötügüzge	alanıötlerine
Locativeat / in the bile	—ötde	meniötümde	seniötüngde	anıötünde	bizniötübüzde	sizniötügüzde	alanıötlerinde
Ablativefrom the bile	—ötden	meniötümden	seniötüngden	anıötünden	bizniötübüzden	sizniötügüzden	alanıötlerinden

There is no plural of this word. The ending would attach like any other — it is the word, not the grammar, that refuses: this is not something Karachay counts.

The endings are the same ones the pronouns wear — that page explains when each case is used.