çır

/tʃɯr/

1. (n.) fat, the fat that rises to the surface of a broth

şorpanı çırın alırğa — to skim the fat off the broth
arıq etni çırı joq — lean meat has no fat

2. (n.) means, substance, material well-being (fig. )

çırı bolğan adam — a man of means
çırı bolmağan — one without means

Cases and owners

Singular — cases of çır, plain and with an owner
Case	—plain	menimy	seniyour	anıhis / her	bizniour	sizniyou all's	alanıtheir
Nominativethe fat	—çır	meniçırım	seniçırıng	anıçırı	bizniçırıbız	sizniçırığız	alanıçırları
Genitivethe fat's	—çırnı	meniçırımı	seniçırıngı	anıçırını	bizniçırıbıznı	sizniçırığıznı	alanıçırlarını
Accusativethe fat (as the object)	—çırnı	meniçırımı	seniçırıngı	anıçırın	bizniçırıbıznı	sizniçırığıznı	alanıçırların
Dativeto the fat	—çırğa	meniçırıma	seniçırınga	anıçırına	bizniçırıbızğa	sizniçırığızğa	alanıçırlarına
Locativeat / in the fat	—çırda	meniçırımda	seniçırıngda	anıçırında	bizniçırıbızda	sizniçırığızda	alanıçırlarında
Ablativefrom the fat	—çırdan	meniçırımdan	seniçırıngdan	anıçırından	bizniçırıbızdan	sizniçırığızdan	alanıçırlarından

There is no plural of this word. The ending would attach like any other — it is the word, not the grammar, that refuses: this is not something Karachay counts.

The endings are the same ones the pronouns wear — that page explains when each case is used.