uwçuluq

/uwtʃuluq/

(n.) hunting, the pursuit of game as a trade

uwçuluq eterge — to hunt, to go hunting
anı işi uwçuluq edi — his trade was hunting

Cases and owners

Singular — cases of uwçuluq, plain and with an owner
Case	—plain	menimy	seniyour	anıhis / her	bizniour	sizniyou all's	alanıtheir
Nominativethe hunting	—uwçuluq	meniuwçuluğum	seniuwçuluğung	anıuwçuluğu	bizniuwçuluğubuz	sizniuwçuluğuğuz	alanıuwçuluqları
Genitivethe hunting's	—uwçuluqnu	meniuwçuluğumu	seniuwçuluğungu	anıuwçuluğunu	bizniuwçuluğubuznu	sizniuwçuluğuğuznu	alanıuwçuluqlarını
Accusativethe hunting (as the object)	—uwçuluqnu	meniuwçuluğumu	seniuwçuluğungu	anıuwçuluğun	bizniuwçuluğubuznu	sizniuwçuluğuğuznu	alanıuwçuluqların
Dativeto the hunting	—uwçuluqğa	meniuwçuluğuma	seniuwçuluğunga	anıuwçuluğuna	bizniuwçuluğubuzğa	sizniuwçuluğuğuzğa	alanıuwçuluqlarına
Locativeat / in the hunting	—uwçuluqda	meniuwçuluğumda	seniuwçuluğungda	anıuwçuluğunda	bizniuwçuluğubuzda	sizniuwçuluğuğuzda	alanıuwçuluqlarında
Ablativefrom the hunting	—uwçuluqdan	meniuwçuluğumdan	seniuwçuluğungdan	anıuwçuluğundan	bizniuwçuluğubuzdan	sizniuwçuluğuğuzdan	alanıuwçuluqlarından

There is no plural of this word. The ending would attach like any other — it is the word, not the grammar, that refuses: this is not something Karachay counts.

The endings are the same ones the pronouns wear — that page explains when each case is used.