iymansız
/ijmansɯz/
1. unbelieving, without faith, godless
- iymansız adam — a man without faith
- iymansız bolurğa — to fall away from the faith
- dinsizle, iymansızla — godless ones, unbelievers
- Allahha iynanmağan iymansızdı — one who does not believe in God is an unbeliever
2. conscienceless, unscrupulous, deceitful one source
- iymansız hıylaçı — an unscrupulous cheat
- birew amalsız, birew iymansız — one is helpless, another unscrupulous
- ol betsiz iymansızlağa — to those shameless, unscrupulous ones
- iymansız söz — a deceitful word
3. pitiless, hard-hearted, cruel, heartless
- iymansız jürek — a pitiless heart
- bir iymansız — such a pitiless one
- ay, iymansızla! — oh, you cruel ones!
Saying it about someone
| Degree | menI | senyou | olhe/she/it | bizwe | sizyou all | alathey |
|---|---|---|---|---|---|---|
| base form | iymansızmaI am unbelieving | iymansızsayou are unbelieving | iymansızdıhe is unbelieving | iymansızbızwe are unbelieving | iymansızsızyou all are unbelieving | iymansızdılathey are unbelieving |
To compare two things, put the loser in the from-form: ol menden iymansızdı — "compared to me, he is unbelieving."