ahırı

/axɯrɯ/

1. (n.) end, conclusion, finale, outcome, termination (Ar. )

işni ahırı quwançlı boldu — the end of the matter was joyous
jolnu ahırında taw özeni açıldı — at the end of the path the mountain valley opened up
sabır etgenni ahırı aşhı bolur — the one who is patient will have a good outcome

2. (ptcl.) finally, in the end; in short (introducing a concluding statement) (Ar. )

ahırı, nögerleribizge sorurğa nek bolmaydı? — why, finally, can we not ask our companions?
uyalır zat tüldü, ahırı — it is nothing to be ashamed of, after all

Cases and owners

Singular — cases of ahırı, plain and with an owner
Case	—plain	menimy	seniyour	anıhis / her	bizniour	sizniyou all's	alanıtheir
Nominativethe end	—ahırı	meniahırım	seniahırıng	anıahırısı	bizniahırıbız	sizniahırığız	alanıahırıları
Genitivethe end's	—ahırını	meniahırımı	seniahırıngı	anıahırısını	bizniahırıbıznı	sizniahırığıznı	alanıahırılarını
Accusativethe end (as the object)	—ahırını	meniahırımı	seniahırıngı	anıahırısın	bizniahırıbıznı	sizniahırığıznı	alanıahırıların
Dativeto the end	—ahırığa	meniahırıma	seniahırınga	anıahırısına	bizniahırıbızğa	sizniahırığızğa	alanıahırılarına
Locativeat / in the end	—ahırıda	meniahırımda	seniahırıngda	anıahırısında	bizniahırıbızda	sizniahırığızda	alanıahırılarında
Ablativefrom the end	—ahırıdan	meniahırımdan	seniahırıngdan	anıahırısından	bizniahırıbızdan	sizniahırığızdan	alanıahırılarından

There is no plural of this word. The ending would attach like any other — it is the word, not the grammar, that refuses: this is not something Karachay counts.

The endings are the same ones the pronouns wear — that page explains when each case is used.