şap
/ʃap/
1. slap!, smack! — the sound of a blow with the palm or a whip
- ayazı bla şap deb urdu — he struck with his palm — slap!
- şap deb sırtından tüşdü — he came down flat on his back
- şap deb jayağına urdu — smack, he hit him on the cheek
2. very brittle, breaking at the slightest touch
- bu ağaç bek şapdı — this wood is very brittle
Saying it about mine, yours, theirs
One thing
| Degree | menikimine | senikiyours | anıqıhis / hers | biznikiours | siznikiyours (pl.) | alanıqıtheirs |
|---|---|---|---|---|---|---|
| base formis / are brittle | menikimeniki şapdı | senikiseniki şapdı | anıqıanıqı şapdı | biznikibizniki şapdı | siznikisizniki şapdı | alanıqıalanıqı şapdı |
Several things
| Degree | menikilemine | senikileyours | anıqılahis / hers | biznikileours | siznikileyours (pl.) | alanıqılatheirs |
|---|---|---|---|---|---|---|
| base formis / are brittle | menikilemenikile şapdıla | senikilesenikile şapdıla | anıqılaanıqıla şapdıla | biznikilebiznikile şapdıla | siznikilesiznikile şapdıla | alanıqılaalanıqıla şapdıla |
Any thing takes the third-person ending, not only these: bu şapdı, bıla şapdıla. In texts biznikile is usually kesibiznikile, "our own people", and a surname with -nıqıla names a family: Dudalanıqıla, "the Dudas".